KΑΛΛΗ ΚΑΣΤΩΡΗ

 ΣΕ ΡΥΘΜΟΥΣ ΑΝΑΜΟΝΗΣ.....

 

 Της Ντόρας Ηλιοπούλου-Ρογκάν

 

Παρουσίες άτεγκτες, αυτοδύναμες και συνάμα συμμετέχουσες στα< κοινά> της καθημερινότητας αποτελούν οι εικαστικές <μαρτυρίες> της σημαίνουσας καλλιτέχνιδας Κάλλης Καστώρη. 

Αποστασιοποιημένες και συνάμα ενδοτικές στο να αναμένουν / προσμένουν να ευοδωθεί, το <όποιο> καθημερινό συμβάν είναι οι ενορχηστρωμένες στα έργα της άξιας καλλιτέχνιδας, ανθρώπινες μορφές. Προβάλλουν σε ένα αδιάκοπα ανανεωμένο μεταίχμιο ανάμεσα στο πρόσφατο παρελθόν, στο παρόν και στο άμεσο μέλλον.

Προσμένουν, αναμένουν, υπομένουν μια <ποιητική αδεία> κατάσταση, οι ανθρώπινες μορφές της Καστώρη. Κατάσταση στην οποία προβάλλουν <παρατηρητές> ενώ στην ουσία και σύμφωνα με μια χαρισματική αντίστροφη μέτρηση είναι <εν δυνάμει> πρωταγωνίστριες. Και αυτό, γιατί η σημαντική καλλιτέχνιδα τις έχει - χαρισματικά - συλλάβει σε μια <μεταβατική > στιγμή από την ενεργό δράση στην φαινομενική, μοναχά, αδράνεια. Εκείνη την αδράνεια που αποτελεί το <ορμητήριο> για το αναπόφευκτο της συμμετοχής τους στο - άμεσα αναμενόμενο -επόμενο συμβάν. 

Μορφές, ολοζώντανες, ως προς την αμεσότητα που δηλώνει το παράστημά τους και συνάμα - χάρη στη δημιουργική ευαισθητοποίηση της ζωγράφου - ευρηματικά και στιγμιαία απενεργοποιημένες ώστε να οξύνουν μες από την αντιπαράθεση - αποστασιοποίησης/δράσης - τη φαντασία ακόμη και του πλέον <αμέτοχου >θεατή. Ενθαρρύνεται, πράγματι, ο τελευταίος χάρη στο ιδιοφυές και, πάντοτε, καίριο ψυχογράφημα που ενεργοποιεί με περισσή οξυδέρκεια, η Καστώρη να νοιώσει αναπόσπαστο μέλος της όποιας κατάστασης ή του όποιου συμβάντος, σε οποιαδήποτε φάση της εξέλιξής του. Και το κυριότερο δε, υποβάλλεται άδηλα αλλά αποτελεσματικά να <αναγνώσει> και να <ερμηνεύσει> σε περισσότερους από έναν χρόνους και ταχύτητες την κάθε σύνθεση, κοντολογίς να συμμετάσχει στη δυναμική <ροή> της. Γνώρισμα που εξουδετερώνοντας, χαρισματικά, το εξ ορισμού δισδιάστατο της φέρουσας επιφάνειας για να σημάνει μια πολυδιάστατη στον χώρο ένταξη/εξέλιξη, μετουσιώνει, όσο γίνεται πιο αποτελεσματικά ,το ηθελημένο από μέρους της καλλιτέχνιδας <μετέωρο> της περιρρέουσας ατμόσφαιρας σε επικείμενη δράση. Ακόμη, και οι εξ ορισμού ή και εξαιτίας του σκεπτικού της σύνθεσης, ακινητοποιημένες μορφές πείθουν ότι <κινούνται> μες από το ολοζώντανο βλέμμα, μιαν έστω και απειροελάχιστη αλλά πάντοτε σημαίνουσα λεπτομέρεια στη στάση και στις χειρονομίες της μορφής. Μαρτυρίες που άλλοτε υπογραμμίζουν μιαν αναμεταξύ τους σχέση η αντίθετα, δηλώνουν μια διαφορετική σε ένταση αποστασιοποίηση. 

Ευρηματικά, η ζωγράφος ενισχυμένη από μιαν ευαισθησία στις επάλξεις κατορθώνει να αποδώσει - ακόμη και με την παρουσία/απουσία των χαρακτηριστικών ενός προσώπου - τον ψυχισμό της κάθε μορφής μες από το σώμα αυτό καθαυτό: την κλίση ενός κεφαλιού, την αναδίπλωση ενός αγκώνα, τη στάση των ποδιών, τη σχέση των όποιων αντικειμένων με τις εικονιζόμενες μορφές. Λιτή - στο έπακρον - η ενορχήστρωση της κάθε σκηνής και απαγορευτική για κάθε διασπαστικό στοιχείο που θα έβλαπτε τη συνοχή της ,πολλαπλασιάζει στο έπακρον και σε μια, δίχως προηγούμενο, κορύφωση στην πορεία τη Καστώρη: τη δύναμη υποβολής της κάθε εικαστικής μαρτυρίας.

Με μιαν εξαιρετικά ποιητική και συνάμα <άμεση> προσέγγιση, η καλλιτέχνιδα κατορθώνει να ενορχηστρώσει όσο γίνεται πιο ευρηματικά μιαν εικαστική μαρτυρία της σύγχρονης διαβίωσης μεταγγίζοντας και σε εμάς - χάρη στην αυθεντικότητα της προσφοράς της - αυτό καθαυτό το DNA της περιρρέουσας ατμόσφαιρας: την ερημία, την απομόνωση, την αποστασιοποίηση, τη μεταλλαγή των σχέσεων και των δράσεων, την αποξένωση ή και, αντίστροφα μιαν άδηλη αλλά υπαρκτή τάση για επικοινωνία.

Καθρέφτης του σύγχρονου τρόπου διαβίωσης προβάλλει το καθένα από τα έργα της Καστώρη και, μάλιστα, με τα πιο λιτά και γι αυτό αποτελεσματικά μέσα. Η χαρισματική καλλιτέχνιδα κατορθώνει στη σύγχρονή μας εποχή των εύκολων λύσεων και των αντιγραφών, όχι μόνο να έχει καλλιεργήσει ένα απόλυτα προσωπικό ύφος αλλά και να δώσει μες από αυτό - σύμφωνα με τον ορισμό της αυθεντικής τέχνης, ένα <μήνυμα>.

Μήνυμα που καθώς πηγάζει - ενστικτωδώς - από τον δημιουργικό ψυχισμό της αντιστέκεται σε κάθε πεζή, κοινότυπη περιγραφή, μες από τη διττή του - κοσμογονική σε υφή-υπόσταση: την εικαστική και την ουσιαστικά ποιητική. Κατορθώνει, πράγματι, η Καστώρη να μας πείσει ότι, <πνεύμα> και <ύλη> αποτελούν τις δύο - φαινομενικά μόνο - διαφορετικές ‘όψεις της <υπέρτατης 

 

Ντόρα Ηλιοπούλου-Ρογκάν

 Δρ Ιστορικός της τέχνης-τεχνοκριτικός

 Officier des Arts et Lettres

Go to top