EXPECTATIONS AND MOMENTS

 

 

 

            Ανθρώπινες μορφές σε στάση αναμονής, βυθισμένες στην προσωπική τους μοναξιά, 'στέκονται' στο κέντρο μιας αδιάφορης καθημερινότητας που περνά μηχανικά. Υποκείμενα αποσυνδεδεμένα απο τους άλλους, απ-εικονίζονται σε μια εσωτερική κατάσταση αναμονής. Περιμένοντας... Τι; Εκείνο που δεν έρχεται; Που ακόμη κι όταν έρθει δεν είναι αντιληπτό; Που μόνο ψευδαισθητικά μπορεί να βιωθεί; Μια αφήγηση των εν-αναμονή υποκειμένων που επαναλαμβάνουν τη ζωή τους και αφήνονται σε ένα άρυθμο πέρασμα του χρόνου. Ενός χρόνου βιωμένου ως άθροισμα στιγμιότυπων. Η ζωή ακινητοποιείται. Το νόημα θολώνει. Το πολυεπίπεδο έργο της Κάλλης Καστώρη αποτελεί εξαρχής αφήγηση της αγωνιώδους προσπάθειας του σύγχρονου ανθρώπου να επεξεργαστεί ψυχικά τη σύνθετη πραγματικότητα που τον περιβάλλει.

 

            Το φως που ρίχνει η διαισθητική ματιά της καλλιτέχνιδας πάνω στις ανθρώπινες μορφές είναι σκληρό, είναι φως που ανακρίνει, που δεν αφήνει τίποτα να κρυφτεί στη σκιά, ένα φως που διαπερνά. Και απο-καλύπτει. Τη μοναξιά, τη φθορά στο σώμα, την αποδόμηση των σχέσεων, το φόβο για το τέλος, τη βασανιστική στατικότητα μέσα στη φαινόμενη κίνηση.Τα ζωηρά χρώματα των έργων και το γκρίζο φόντο, μοιάζει να ανακλούν τη διχοτομημένη ψυχική ζωή, τη ζωντάνια που φοριέται σαν ρούχο, τη νεκρότητα που κρύβεται σαν αρρώστια.  

           

            Η σχέση του θεατή με τα πρόσωπα που “μας συστήνει” η ΚΚ διαγράφει μια τροχιά στο χρόνο. Σε ένα δεύτερο επίπεδο ο τρόπος θέασης ωριμάζει, τα πρόσωπα γίνονται οικεία. Ο θεατής θα αναζητήσει τα δικά του μονοπάτια. Και ίσως κάποια ξέφωτα. Στην πορεία της προσωπικής αυτής διαδρομής συναντά ένα 'εκεί', όπου η αναμονή γίνεται στάση και ίσως ανοίγεται ένας 'χώρος'. 'Εκεί' λοιπόν επαν-ανακαλύπτεται ένα κομμάτι της προσωπικής μας αλήθειας και δημιουργικότητας. Μπροστά στο πάγωμα των μορφών ξεπαγώνει η δική μας εσωτερική κίνηση. Η διεργασία επαναπροσδιορισμού του εαυτού και των άλλων ζωντανεύει.

 

            Οι ανθρώπινες υπάρξεις σε στάση αναμονής κρύβουν και φανερώνουν, σιωπούν με τα χείλη, μιλούν με το σώμα. Μας απευθύνονται και – όπως κάθε τέχνη – μας θεραπεύουν. Η αληθινή σχέση με την τέχνη της Κάλλης Καστώρη είναι μια θεραπευτική διαδικασία 'ανοιχτού τέλους'... 

 

 

Γιάννης Διττόπουλος

 

Ψυχίατρος-Ψυχοθεραπευτής

Go to top